Begrip

Stel hier dmv. poll's vragen aan je lotgenoten.
Plaats reactie

Is er voldoende begrip in jouw omgeving

Ja
1
3%
voldoende
3
9%
Niet toereikend
12
35%
Nee
18
53%
 
Totaal aantal stemmen: 34

Naam Tweelingbroer: Ron
Overleden op: 08 feb 2007
Locatie: Nieuwegein
Contacteer:

Begrip

Bericht door Frans » 03 dec 2008, 22:53

Is er voldoende begrip in jouw omgeving.

Naam Tweelingzus: Wiegertje
Locatie: Spanga (Friesland)
Contacteer:

Re: Begrip

Bericht door Jantje » 03 dec 2008, 22:56

Sinds ik mijn verhaal op de site heb gezet, merk ik dat met name familie, bekenden en lotgenoten meestal wel begrip hebben, maar toch zijn er ook heel veel mensen die niet kunnen begrijpen dat je na zoveel jaren, het soms nog moeilijk hebt met het verlies van je tweelingzusje.

Naam Tweelingzus: Wiegertje
Locatie: Spanga (Friesland)
Contacteer:

Re: Begrip

Bericht door Jantje » 03 dec 2008, 22:58

spriet schreef:
Jantje schreef:Sinds ik mijn verhaal op de site heb gezet, merk ik dat met name familie, bekenden en lotgenoten meestal wel begrip hebben, maar toch zijn er ook heel veel mensen die niet kunnen begrijpen dat je na zoveel jaren, het soms nog moeilijk hebt met het verlies van je tweelingzusje.
Ze kunnen moeilijk begrijpen dat je eigenlijk 1 samen was,
ik had vaak maar 1 woord nodig met Els,en dan begrepen wij elkaar.
Neem aan dat dat bij jou ook zo was?
En dat zijn dingen die je blijft missen,je hele leven.

Ik denk dat je daar gelijk in hebt Els, misschien is dat ook wel moeilijk te begrijpen als je zelf niet één van een tweeling bent. Wij wisten ook niet hoe het was om níet een tweeling te zijn, we waren het "gewoon", en al voelden we ons soms best wel bijzonder, en begrepen we elkaar inderdaad goed, we beseften toen natuurlijk niet dat het ooit anders zou zijn, en zeker niet dat dat zo ingrijpend zou zijn! Niet dat ik nu geen goed leven heb en constant verdrietig ben, maar ik blijf wel mijn hele leven dat deel missen, het voelt inderdaad alsof er een stukje van mezelf mist. Die bijna 10 jaren "tweeling zijn" zijn een heel belangrijk deel van mijn leven, hoe kort in verhouding tot de overige jaren dat ik leef, ze ook geweest zijn.

Naam Tweelingzus: Jettie
Locatie: Herten
Contacteer:

Re: Begrip

Bericht door Maria » 03 dec 2008, 22:58

ik vind het zo knap dat jullie er met je fam. over praten. wij zijn een gevoelsfam. hiermee bedoel ik , wij voelen alles voor en van elkaar aan maar erover praten doen we relatief weinig. jammer. ik denk dat ik me daarom ook zo lekker voel hier bij jullie. er vloeien tranen maar ze worden benoemd. letterlijk met woorden. zelfs een half woord ( wat bij jettie ook maar nodig was ) is genoeg.
opgevoed met de woorden: och er zijn altijd ergere dingen die kunnen gebeuren, maken je hard voor jezelf ben ik nu achter. niet altijd even goed bij verwerkingen zoals deze.
(De foto is trouwens een schilderij waarin in heb geprobeerd uit te drukken hoe ik me voel(de) nadat jettie was overleden.)

Naam Tweelingzus: Wiegertje
Locatie: Spanga (Friesland)
Contacteer:

Re: Begrip

Bericht door Jantje » 03 dec 2008, 22:59

maria schreef:ik vind het zo knap dat jullie er met je fam. over praten. wij zijn een gevoelsfam. hiermee bedoel ik , wij voelen alles voor en van elkaar aan maar erover praten doen we relatief weinig. jammer. ik denk dat ik me daarom ook zo lekker voel hier bij jullie. er vloeien tranen maar ze worden benoemd. letterlijk met woorden. zelfs een half woord ( wat bij jettie ook maar nodig was ) is genoeg.
opgevoed met de woorden: och er zijn altijd ergere dingen die kunnen gebeuren, maken je hard voor jezelf ben ik nu achter. niet altijd even goed bij verwerkingen zoals deze.
(De foto is trouwens een schilderij waarin in heb geprobeerd uit te drukken hoe ik me voel(de) nadat jettie was overleden.)
Bij ons was dat ook zo. Wij voelen elkaars verdriet goed aan, en om elkaar te sparen werd er weing over gepraat. Doordat ik nu, heel veel jaren later mijn verhaal op de site van http://www.eenlingnatweeling.nl ging zetten, vond ik dat ik het eerst naar mijn naaste familieleden moest sturen, zodat zij het niet per ongeluk onverwachts zouden tegen komen. Ik vond dit moeilijk en het was voor hen en ook voor mij erg emotioneel, maar iedereen vond hhet goed, en zo kwamen er toch wat verhalen los. Mijn ene zuster heeft zelfs haar ervaringen in die tijd opgeschreven, dus hoe zij alles beleefd heeft en nog beleefd (ook heel heftig). Zo hoorde ik weer heel andere dingen. Hierdoor praat het nu iets gemakkelijker, en merk ik dat ik er zo wie zo gemakkelijker over praat. Het is gemakkelijker je verhaal op te schrijven en naar aanleiding daarvan er over te praten, dan zo maar alles vertellen (vind ik). Mijn nu 85 jarige moeder heb ik het niet laten lezen (of voorgelezen), dat kan ik dan weer net niet, dat ligt net nog te gevoelig. Ik wil haar niet nu nog eens mijn verdriet van toen er bij geven. Zij begint de laatste jaren wel vaak over mijn zusje, hoe het nu geweest zou zijn, en dat het zo jammer is dat ze er niet meer is. Ik antwoord daar dan wel op, maar vind het heel moeilijk om het daar met mijn moeder over te hebben.
Het verlies van mijn zusje heeft ook het leven van haar (en mijn nu overleden vader) voor een groot deel beinvloed.
Misschien is het een idee voor jou, om het ook op te schrijven en aan je familie te laten lezen? (moet ik er wel bij zeggen, dat ik dat ook pas 35 jaar later heb gedaan, voor jou is het natuurlijk korter geleden en daardoor misschien ook nog wel te moeilijk). Het heeft mij in ieder geval heel goed gedaan. Alleen al het feit dat ze reageerden op mijn verhaal deed me heel goed. Heel veel sterkte in ieder geval.
Laatst gewijzigd door Frans op 28 jun 2009, 23:31, 1 keer totaal gewijzigd.
Reden: Link aangepast (deze werkte niet)

Naam Tweelingzus: Willie
Overleden op: 28 dec 2005
Locatie: uitgeest
Contacteer:

Re: Begrip

Bericht door hennie » 10 mar 2009, 23:05

Vlak na het overlijden van mijn zus waren er genoeg mensen erg betrokken.
Ze snapten mijn verdriet , maar of ze ook echt begrepen hoe ik me voelde.........
Ik begreep mezelf al niet helemaal . Ik bedoel , zo`n hechte tweeling waren we nou ook weer niet.
We waren het gewoon . Klaar . Niks bijzonders.
Pas rond het overlijden van Wil besefte ik pas hoe diep het zat , dat tweelinggevoel .
Laatst kwam ik tot de volgende uitspraak : `` Je hebt allebei je eigen identiteit , maar met het overlijden van de ander verlies je een stukje indentiteit.

Met haar is er een stukje van mij mee dood gegaan.

Maar of mensen het dan begrijpen ...... ik betwijfel het .

Er wordt al heel gauw gezegt , het leven gaat verder en overal gebeurd wel wat.

Daarom voelt dit forum als een warm badje!!!

Naam Tweelingzus: Catherine
Locatie: Lier (België)
Contacteer:

Re: Begrip

Bericht door Sophie » 15 mar 2009, 11:30

dat gevoel van "on"begrip heb ik ook wel, al bedoelen de meesten mensen dit niet zo! Omgaan met mensen in rouw is al niet makkelijk, laat staan dat het om verlies van tweelingzus/ broer gaat. Zoals de meesten aangeven is dat tweelinggevoel niet te omschrijven, dus het verlies van je wederhelft nog minder. Het gevoel van amputatie/ afscheuring heb ik ook enorm: om één of andere bizarre reden voelt ik dit sterk aan mijn rechterzijde van mijn lichaam (arm en been). Een gevoel dat je ook niet kan uitleggen aan anderen.
Ik besef nu ook pas ten volle wat het was om tweeling te zijn, hoeveel voordelen het bood, hoe prettig het was nooit alleen te zijn. Nieuwe school, eerste scoutsvergadering, een kamp, noem maar op was een lachertje omdat je er met z'n tweetjes stond. Je stond precies altijd sterker. Je stond er inderdaad niet bij stil, je was dit al gans je leven gewoon.
Wat ik ook een raar gevoel vind is dat je partner nu als enige op de eerste plaats komt, voordien moest hij die plaats toch ongewild delen met de tweelingzus, dat was een ongeschreven conditie. Je hield rekening met beide partijen en soms, maar zeg het niet luidop, iets meer met je tweelingzus.
Ik vraag me vaak af hoe mijn zus hiermee zou omgaan, zou verder gaan met haar leven. het is gissen!
Gelukkig heb ik heel veel fantastische vrienden waar ik terecht kan voor een goede babbel, al loop je niet graag te koop met je onzekerheden. Soms vraag ik me ook af over wat ik vroeger praatte ... nu gaat het precies altijd over mijn zus. (vermoedelijk ook maar perceptie).

Naam Tweelingzus: Clementine
Overleden op: 13 aug 1999
Locatie: Zaandam
Contacteer:

Re: Begrip

Bericht door Vivianne » 07 jul 2009, 11:55

In het begin was iedereen wel geschokt, en begrepen we elkaar denk ik wel.
Volgens mij dachten ze dat ik het wel aan kon, omdat ik zonodig iedereen een beetje op moest vangen. (dacht ik)
Pas na een tijd merkte ik dat de mensen om me heen weer gewoon verder gingen, terwijl het bij mij nog niet eens was doorgedrongen.. na een jaar of twee storte ik helemaal in, toen was begrip ook ver te zoeken.
Toen ben ik eens met een psycholoog gaan praten, maar dat pakte al helemaal verkeerd uit, die snapte er dus ook niet veel van !
Ik denk nu dat het voor een buitenstaander ook niet goed te begrijpen valt, ik snapte mezelf al niet eens.
Ik denk dat zelfs als je tweeling bent, je het niet voor kan stellen hoe het is.. je merkt het pas als het je gebeurd.
Gelukkig zijn er hier mensen die het wel begrijpen.....

Naam Tweelingzus: Francien
Overleden op: 08 mar 2011
Contacteer:

Re: Begrip

Bericht door ikmisje » 18 aug 2014, 18:15

Er zijn maar weinig mensen die er iets van begrijpen maar misschien is dat ook niet te doen. Gelukkig heb ik een lieve man en kinderen en een paar goede vriendinnen waarbij ik altijd over mijn zus mag praten.Er zijn vriendinnen van vroeger die ik nu niet meer zo noem, ik ben selectiever geworden in mijn vriendschappen. Als ik het niet over mijn zus mag hebben , zet ik een streep door zijn of haar naam. Ik ben niet boos meer, wel teleurgesteld en steek er ook geen energie meer in om het te proberen."Ze weten niet beter'".

Plaats reactie