Gastenboek

Hier kunt u als bezoeker een bericht achterlaten !

Re: Gastenboek

Bericht door Marijke » 22 mar 2008, 14:08

Mooi verwoord Hennie,het is precies zoals ik het ook voel

Re: Gastenboek

Bericht door KIM » 25 mei 2008, 16:24

ik ben eigenlijk ook tweeling, mijn tweelingzus is vlak voor de geboorte overleden, heb er nog best vaak moeite mee als ik tweelingen zie enzo.
maar ik vind dit een hele mooie site!

Re: Gastenboek

Bericht door Lisanne » 09 jun 2008, 19:59

Wat goed dat jullie informatie geven op deze website !
Als familielid van een "lotgenoot" begrijp ik nu ook een beetje hoe zwaar het verlies is.
Ik wil iedereen dan ook veel sterkte toewensen.
En ik hoop dat meer familieleden er iets van zullen leren, veel succes met de website.
Lisanne.

Re: Gastenboek

Bericht door Jole bellemans » 04 jan 2009, 14:31

Hey Frans,
ik wil je even laten weten dat je met dit forum veel mensen een plekje biedt waar ze steun en begrip vinden,vaak wordt hier in het echte leven niet altijd evenveel aandacht aan besteed!
Ga zo verder man en bedankt voor al je hulp!
Liefs Jole,

Re: Gastenboek

Bericht door Marja d G » 11 jan 2009, 20:15

Hier heb ik al zo lang naar gezocht. 7 jaar bijna. Toen is op 13maart 2002 mijn 2lingzus plotseling overleden. Ik voelde me geamputeerd. Niet meer compleet. Nog steeds voel ik me zo alleen.We waren veel samen vooral na het te jong overlijden van mijn man. Zij voelde me zo goed aan, zorgde mee als het te veel werd met mijn kinderen. Mijn broers en zussen missen haar ook wel, maar zo anders. Ik moet soms nog huilen. 44jr zijn we samen geweest. En nu vind ik hier een site, met mensen die het zelfde mee maakte. Geweldig
Marja

Re: Gastenboek

Bericht door An de Haan » 31 jan 2009, 16:51

Hallo, Ik ben An en ik ben 36
en ben ander half jaar geleden mijn tweelingzus verloren aan k****r ik mis haar elke dag. ik vind het fijn mensen te horen die het zelfde hebben meegemaakt

Re: Gastenboek

Bericht door Cor » 06 sep 2009, 02:03

Hoi, heb deze site nu pas ontdekt. Ben 44 nu en al 26 jaar eenling na daarvoor 17 jaar helft van een tweeling te zijn geweest. Herkenning is er ook bij mij t.a.v. dat 'alleen zijn' ondanks dat ik gelukkig getrouwd ben en twee lieve kinderen heb. Ik mis m'n zus Leny nog altijd, die lege plek blijft en ook de pijn dat zij heeft gekozen niet verder te willen in dit leven. Ik ga alles lezen wat ik vind op deze site en hoop in gesprek ervaringen te kunnnen delen

Re: Gastenboek

Bericht door Margaret » 07 okt 2009, 13:25

Hallo, ik ben Margaret en ben 49 jaar , ben mijn tweelingzus vorig jaar augustus aan k****r verloren, wat een vreselijke ervaring, ik huil heel veel, ben geamputeerd, wat een zwaar verlies.
Deze website heb ik doorgekregen van een goede vriendin, maak er ook graag gebruik van , wat fijn, dat je je verhaal met lotgenoten kan delen

Re: Gastenboek

Bericht door Ad van den Heuvel » 12 okt 2011, 14:12

Hallo ik ben Ad en ben 63 jaar en 7 maanden de helft van een eeneiige tweeling geweest.Op 27 Juni 2010 is mijn tweelingbroer Willem overleden aan k****r.Ik heb deze site toegestuurd gekregen van een lieve kennis die weet dat ik erg slecht met het verlies om kan gaan.Veel huilbuien bij ook maar de minste herinnering (foto's,bij het zien van zijn kleinkinderen,zijn vrouw of zijn kinderen,maar ook bij het horen van bepaalde liedjes en natuurlijk bij de gedachten aan hem).Sinds ik deze site heb ontdekt kan ik beter mijn ei kwijt en wil jullie/jou daarvoor bedanken en hoop dat ik na een tijdje de draad weer op kan pakken.Op 18 Nov 2011,de 2e verjaardag zonder hem,zijn wij weer jarig en worden 65.Iedere verjaardag zal vanaf nu een bijzondere zijn en een dag waarop ik met een speciaal gevoel aan hem zal denken.Ik hoop op deze site vele berichten te lezen die mij kunnen helpen en lotgenoten te ontmoeten die mij in ieder geval begrijpen.Ga zo door met deze fijne site

Re: Gastenboek

Bericht door Antje C » 18 dec 2011, 17:37

Hello aan mijn nieuwe kennissen,
Bijna drei maand geleden heeft mijn dierbaar zusje dit leven verlaten.
Zij was altijd de leider en heeft me met uiterste moed ingewijd in het mysterie van de doodstrijd en de dood. Ik ben haar dankbaar van mij voor te gaan en te leren niet voor de dood te vrezen.
De leemte van haar verdwijnen is nu gevuld met hoop voor een "afterlife", waarin zij konstant aanwezig is zoals voordien.
Indien ik haar hulp inroep is het alsof haar vroeger medeleven met mij zich nu omzet in leiding en aktie, dat verrassend goede wendingen in mijn leven als gevolg geeft. Zij lijkt nog altijd aktief. Is dit mogelijk? Ik mis haar zo! Waar is zij nu?

Plaats reactie